#Blogrevival, dag 4 (met terugwerkende kracht)
Alsof het voorbestemd is paste dag 4 wederom perfect in mijn thema van deze blogrevival, #overleven. Overdag was het een race tegen de klok. De laatste dag voor een week vrij met nog werk voor een week. Grote stapels op mijn bureau die schreeuwden om aandacht. Een la vol projecten die uiterst ongeduldig lagen te wachten tot ik ze oppakte. Als er zo dwingend om mijn aandacht wordt gevraagd, verlam ik. Zo veel te doen en geen idee waar ik ga beginnen. Terwijl de klok harder tikte dan ik wilde, kroop de dag voorbij. Het was #overleven.
Ook 's avonds ging het over #overleven. Alleen op een andere manier. Mr. T. en ik zijn naar een inloopavond geweest over systematisch werken / familieopstellingen. Het is iets wat ik al tijden wil, maar waar ik niet aan toe kwam, of nog niet aan toe was. Het kwam weer op mijn pad, op het juiste moment en de juiste tijd. We hebben twee opstellingen gezien. Twee verschillende opstellingen, maar ieder op een eigen manier liefdevol, mooi en helend. En heftig. Je zit de problematief voor je ogen afspelen. Je kunt het horen, voelen, proeven en aanraken. Dat is de kracht. Het geeft inzicht.
Ik denk dat familieopstellingen mij goed kan helpen. Maar ik vind het ook extreem heftig en eng. Op dit moment ontbreekt het me aan lef. Maar de ervaring heeft me ook gesterkt in de overtuiging dat dit mij verder kan helpen. Mijn leven is niet alleen mijn leven. Ik draag het leven mee van mijn ouders, mijn grootouders, mijn overgrootouders en verder. Durf ik mijn familiegeschiedenis onder ogen te komen, te erkennen en te vergeven? Ik zal wel moeten, als ik mijn eigen leven wil leven.
27 May 2011 at 11:49
Heftig, maar mooi gezegd.
27 May 2011 at 12:15
@Maaike Ik realiseer me dat mijn #overleven in schril contrast staat tot jouw overleven. Dat het niets is ten opzichte van jouw strijd. Ik vind je dapper.
27 May 2011 at 12:26
Familiegeschiedenissen zijn inderdaad heel bepalend. Ik schrijf er niet over op mijn blog, omdat ik onder eigen naam blog. Dat beperkt me in mijn gevoel van vrijheid hier te openhartig over te zijn. Wat zijn familieopstellingen? Hoor de term vaker maar kan het niet plaatsen.
27 May 2011 at 19:08
Een collega van me was er inderdaad ook erg enthousiast over. Maar heftig is het wel. Wel te gek dat Mr. T. mee was!
28 May 2011 at 00:22
Oe, familieopstellingen. De mensen die ik erover heb horen vertellen hebben het als heftig, intens en heel nuttig ervaren. Dapper als je dat aan durft te gaan.
28 May 2011 at 08:33
Ja, moet je doen!! Het opent je ogen en verklaart patronen waar je in vast zit. Door die verklaring is het ook makkelijker begrip voor jezelf en je eventuele tekortkomingen te hebben. Het helpt de acceptatie en het is misschien een goed middel om je drang naar perfectie te verminderen. Domweg omdat je ziet en ervaart waarom je denkt dat je dat moet doen… Dan kun je op een bepaald moment besluiten dat dat niet jouw gevoelens zijn, maar die van de familieherinnering. Doen doen doen!