Zou het kunnen dat je de energieën van je (voor)ouders bij je draagt? Alsof ze van jezelf zijn, maar dat zijn ze eigenlijk niet? Dat die energieën voor emoties zorgen die niet van jezelf zijn, maar dat je dat wel zo ervaart? Dat je niet begrijpt waarom je je voelt zoals je je voelt?

Volgens mij kan het. Sterker nog. Ik ben er van overtuigd. Energieën worden volgens mij van generatie op generatie overgebracht. Tenminste, als ze niet verwerkt zijn. Energieën die verwerkt zijn, zijn er niet meer. Jaren heb ik geworsteld met depressieve gevoelens. Onverklaarbare gevoelens. Ik heb me nooit op mijn gemak gevoeld waar ik vandaan kom. Daar was geen reden voor. Liefdevolle ouders, een schat van een broertje. Mij ontbrak het aan niets. Toch klopte het niet. Het voelde niet goed. Ik moest weg, op mijn eigen benen staan. Dat ik het nest verliet om te gaan studeren aan de andere kant van het land, voelde als een bevrijding. In de jaren daarna heb ik weinig contact gehad. Wel de plichtgetrouwe bezoekjes, maar geen echte, persoonlijke binding. Pijn in mijn buik als ik weer 'die kant' op ging. Iedere keer opnieuw.

Het duurde uiteindelijk 15 jaar voor ik weer echt, vanuit mijn hart, contact wilde. Dat was 15 maanden geleden, bij de geboorte van Kleine Meid. Kleine Meid heeft recht op haar opa en oma, zij op hun kleindochter. Reden om meer contact te zoeken en te houden. Nu vanuit andere rollen. Ik vanuit mijn rol als moeder, zij vanuit hun rol als opa en oma. Rollen die goed voelen en een hele andere energie hebben. Het is alsof ik 15 jaar lang bezig geweest ben om los te komen. Weg van de energieën die bij hen horen, of die zij met hun meedragen. Mijn eigen energie vinden. Blijkbaar heb ik die gevonden. Ik sta stevig in het leven en in mijn energie. Ik weet wat bij mij hoort en wat niet. Ik kan me wapenen tegen dat wat niet bij mij hoort. Ik ben ik. Pas nu

Mijn broer niet. In tegendeel. Onverklaarbare, depressieve gevoelens. Ze waren er altijd al, maar ze drijven nu naar boven. Geen beeld van wie hij is, wat hij wil, waar hij naartoe wil. Het idee dat hij het leven niet aan kan. Als het zo doorgaat, gaat hij eraan onderdoor. Gelukkig krijgt hij (eindelijk) professionele hulp. Ik maak me zorgen. Natuurlijk. Hij is mijn broer. Ik weet precies wat hij voelt en ik gun hem zoveel meer dan dit.  Waar komt het vandaan en hoe gaat hij het vinden? Ik kan het hem niet vertellen? Ik kan hoogstens mijn waarheid met hem delen.

Sinds kort weet ik dat mijn opa zichzelf opgehangen heeft omdat hij het leven niet aan kon. Dat mijn oma haar hele leven aan de valium heeft gezeten, omdat het leven te zwaar voor haar was. Dat mijn moeder mij tijdens mijn kinderjaren zwaar depressief was. Is depressie genetisch? Of zijn het onverwerkte energieën die ronddolen tot ze verdreven en opgelost worden? Ik geloof in het laatste. Hoe kan het anders dat ik geen donkere wolken meer heb? Dat ik mezelf gevonden heb? Kun je loslaten als het genetisch is? Het is slechts een overtuiging, maar wel eentje die tot in het diepst van mijn wezen goed voelt. Het is mijn waarheid.

In deze waarheid kan ik mijn onverwerkte energieën op mijn beurt overdragen op mijn kinderen. Dat wil ik niet. Dat mag niet gebeuren. Zij moeten zo veel mogelijk in hun eigen energie kunnen leven. Dat betekent dat ik zo goed mogelijk moet dealen met de energieën die mij omringen en met mijn eigen energieën. Dat ik ze niet onverwerkt mag wegduwen, maar er iets mee moet doen. En zo komt mijn Reiki-verleden weer terug in mijn leven. Alles is energie. Het was niet voor niets. Alles ter voorbereiding van mijn reis. De komst van mijn kinderen is een belangrijk onderdeel van mijn reis. Zij houden mij scherp, zetten mij op scherp. Geven mij een doel en een reden.

Is mezelf bevrijden van de energieën van het verleden een doel van mijn leven? Karma, lot? Alles wijst erop. Alles en iedereen die in mijn leven komt, heeft een link met het begrip energie en hoe ermee om te gaan. Hoe kan ik mijn ervaring dan inzetten om de reis van mijn broer te vergemakkelijken? En wat betekent dat voor de reis van mijn ouders? Zij hebben het 15 jaar zonder dochter moeten stellen. Wordt het wachten  nu voor hen beloond, krijgen zij nu wat hen toekomt? En wat betekent het voor Mr. T., wat is mijn doel in zijn leven? Wat is mijn doel in het leven van mijn kinderen? Alles hangt samen, niets gebeurt zonder reden.

Energieën. Hoe heftig…